قطعا لازم به توضیح نیست که کانون وکلای دادگستری یکی از قدیمی ترین نهاد های مدنی مستقل در ایران است ، در جامعه ای که اینگونه       نهاد های مستقل بنا به دلایل مختلف عمر چندان طولانی ندارند عمر فعالیت این کانون به بیش از نیم قرن رسیده است و علی الظاهر در طی سالیان متمادی استقلال خود را حفظ کرده است ! اما سوال اینجاست که آیا صرف داشتن یک قدمت طولانی تقدسی را برای این کانون به وجود آورده است ؟! آیا عمر طولانی و استقلال این نهاد مدنی چماقی شده است تا با آن صدای مخالفان و منتقدان خود را خاموش کند و یا ابزاری ست تا گردانندگان آن در قالب هیات مدیره و هیات رئیسه اشتباهات خود را پشت سر آن پنهان نمایند و هر بار که نقدی بر عملکرد آنها وارد شده به بهانه های مختلف از جمله خطر از بین رفتن استقلال این کانون بر روی این نقدها و اشتباهات سرپوش گذاشته و منتقدین خود را وادار به سکوت نمایند.؟

اما اعتراضات این روزهای خیابان زاگرس تهران . آیا این چالش نچندان جدید که کانون با آن دست و پنجه نرم می کند و بازتاب رسانه ای آن در صدا و سیما و مطبوعات دلیلی غیر از تکرار اشتباهت گذشته و از آن مهمتر عدم پذیرش نقدها و مشکلات از سوی مدیران سابق دارد ؟ مدیرانی که در سالهای اخیر چشم خود را بر روی حقایق و نقاط ضعف و کاستی ها ی کانون در موارد مختلف از جمله آنها برگزاری آزمونهای سالانه کارآموزی وکالت بسته و همواره در برابر اعتراضات منطقی و اصولی و از روی دلسوزی اهالی حقوق و اساتید این رشته مقاومت و ایستادگی نموده و با تهمت های گاه و بی گاه مانند طرفداری این اساتید از موسسات آموزشی و یا غرض ورزی این افراد نسبت به شخص یا اشخاص معین در هیات مدیره نقد این عزیزان را با  بی مهری تمام و بعضا با توهین پاسخ داده اند . کانون وکلا و مدیرانش به جای پاسخ به معترضین آنها ها را افرادی فاقد معلومات کافی معرفی کرده که به واسطه حضور در برخی از موسسات فقط در زمینه سوالات تستی مهارت داشته و از درک مباحث حقوقی و تفسیر آنها عاجزند. طرح سوالات اشتباه و شبه دار یا سوالاتی که در پاسخ به آنها محل بحث و اختلاف بوده (علی الخصوص در سال های 87 و 89 ) و عدم توجه به ایرادات و مستندات مطروحه و عدم پاسخ دقیق و علمی از سوی طراحان سوال و مجریان برگزاری آزمون باعث شده تا پس از آزمون کارآموزی سال 90 شیوه اعتراض شرکت کنندگان که تا قبل از این سال تنها از طریق مجاری قانونی و بصورت اداری صورت گرفته بود تغییر پیدا کند و شکل خیابانی به خود بگیرد اتفاقی که نه برای کانون وکلا و نه برای معترضین به عنوان وکلای فردا صورت خوشایندی ندارد و النهایه نتیجه آن شود که امروز بنا به گفته اعضای هیات مدیره فعلی با ورود مجلس شورای اسلامی ، سازمان بازرسی کل کشور و وزیر دادگستری به این ماجرا این اعتراضات تبدیل به یک موضوع ملی شده است.

اما نکته قابل تامل در اینجاست که اعضای جدید هیات مدیره کانون مرکز که عموما از افراد سرشناس دانشگاهی و اساتید بنام حقوق این مرز و بوم انتخاب شده اند از ایشان انتظار می رفت که با موضوع پیش آمده به صورت علمی تر و منطقی تر برخورد نمایند، اما متاسفانه همچنان بی راهه مدیران قبل از خود را پیش گرفته وبا ادبیات مدیران اسبق همچنان صحبت کرده و در مطبوعات معترضین به ازمون را افرادی بی سواد که قدرت استنباط مسائل حقوقی را به صورت تشریحی نداشته و فقط قصد دارند با اعتراضات خود و سیاسی کردن فضای اعتراض به استقلال کانون ضربه بزنند معرفی نموده است. (مصاحبه اعضای هیات مدیره با روزنامه اعتماد مورخ 14 اردیبهشت ماه) . تاکید بر مفید بودن آزمون دو مرحله ای که مورد رد دیگر کانون ها بوده و صرفا بر اساس سلیقه شخصی برخی از مدیران سابق برگزار شد ، و تاکید بر روی موثر بودن سوالات سطح پایین مرحله دوم در جذب کار آموز نخبه و با سواد از دیگر مواردی است که علامت سوال بزرگی را در ذهن شرکت کنندگان و معترضین به ازمونبه وجود آورده . ظاهرا مدیران جدید کانون همانند همکاران و روسای سابق ، خود را معصوم و اعمال و تصمیمات خویش را عاری از هر گونه خطا و اشتباه می دانند ، به هر روی نتیجه این قصه هر چه که باشد انتظار می رود کانون وکلای دادگستری به عنوان تنها نهاد قانونی جذب وکیل در کشور که خود باید الگویی تمام عیار برای رعایت قوانین و مقررات باشد از سلیقه ای اداره کردن و برخورد سلیقه اجتناب نموده و حداقل خود به مصوبات و آئین نامه های این کانون پایبند بماند . به راستی که نگهداری حرمت هر امامزاده ای با متولی آن است.

باشد که شاهد استقلال واقعی این نهاد باشیم

ای یار جفا کرده پیوند بریده                  این بود وفاداری و عهد تو ندیده

در کوی تو معروفم و از روی تو محروم       گرگ دهن آلودهء یوسف ندریده

ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتند         افسانه مجنونِ به لیلی نرسیده

در خواب گزیده لب شیرین گل اندام        از خواب نباشد مگر انگشت گزیده

بس در طلبت کوشش بیفایده کردیم       چون طفل دوان در پی گنجشک پریده

مرغ دل صاحبنظران صید نکردی              الا بکمان مهرهء ابروی خمیده

میلت به چه ماند به خرامیدن طاووس     غمزت به نگه کردن آهوی رمیده

گر پای بدر مینهم از نقطه شیراز             ره نیست تو پیرامن من حلقه کشیده

با دست بلورین تو پنجه نتوان کرد            رفتیم دعا گفته و دشنام شنیده

روی تو مبیناد دگر دیده سعدی              گر دیده بکس باز کند روی تو دیده

شرمنده جناب طالبی ، جسارت نشه ها گلاب به روی ماهتون کلاه قرمزی و پسرخاله و فامیل دور و آقای همساده و جیگر و بعبعی سگشون می ارزه به قلاده های طلا